Saga 12 dzieci i 2 autorów publikacji Lancet w 1998 roku – Cz. IV rok 2010 – 2011

W związku z częstym zjawiskiem niepoprawnego przedstawiania faktów dotyczących legendarnej już publikacji 13 autorów i 12 dzieci z Lancet 1998 streszczono poniżej najważniejsze wydarzenia, publikacje i kwestie związane z tym tematem. W literaturze medyczno-naukowej jak i blogosferze powstały już setki tekstów rozkładających na drobne części 5-stronicową pracę opublikowaną w czasopiśmie The Lancet autorstwa Wakefield et al. pod tytułem ILNH, niespecyficzne zapalenie jelit a całościowe zaburzenia rozwoju u dzieci (w skrócie Lancet 1998):

The Lancet 1998

Poniższy tekst nie odnosi się bezpośrednio do hipotezy o związku między szczepionką przeciwko odrze, śwince, różyczce (MMR) / zapaleniem jelit a zaburzeniami ze spektrum autyzmu, a jedynie do wydarzeń związanych z publikacją Lancet 1998, dochodzeniem Brytyjskiej Komisji Medycznej (GMC) z lat 2007-2010 i zarzutów oszustwa wobec Andrew Wakefielda opublikowanymi w British Medical Journal (BMJ) w 2010 i 2011 r. i następnych wydarzeń.

Nieskończona ilość krytyki tej pracy bazuje jedynie na jednej wersji wydarzeń przedstawianej przez dziennikarza B. Deer (archiwum zebranych przez niego dokumentów i interpretacji TUTAJ) bez przedstawiania innych perspektyw. Seria tekstów „Saga 12 dzieci i 2 autorów publikacji Lancet w 1998 roku” opiera się na chronologii publikacji w literaturze medycznej, prasie i dokumentach związanych z dochodzeniem GMC i zaczyna od:

Rok 2010

  • Brytyjska Komisja Medyczna zakańcza dochodzenie i uznaje, że A. Wakefield i J. Walker-Smith dopuścili się poważnego naruszenia praktyki zawodowej (ang. serious professionalGMC1 misconduct) podczas przeprowadzania inwazyjnych badań u dzieci i tworzenia publikacji (pełny werdykt z uzasadnieniem TUTAJ, pełna transkrypcja przebiegu dochodzenia TUTAJ). W konsekwencji obydwu autorów wykreślono z rejestru lekarzy w Wielkiej Brytanii. W kluczowej kwestii rzekomego braku zgody komisji etycznej na inwazyjne badania (uznane za projekt naukowy, a nie proces diagnostyczny) komisja nie podała konkretnego powodu odrzucenia dokumentów i argumentów A. Wakefielda i J. Walker-Smith twierdzących, że: a) łączenie zgody komisji etycznej na projekt kliniczno-naukowy pod nazwą Project 172-96 z diagnostyką/leczeniem dzieci opisanych w Lancet 1998 jest błędne, a projekt pod nazwą Project 172-96 nigdy nie doszedł do skutku, b) inwazyjne badania były klinicznie uzasadnione, a pobranie dwóch dodatkowych próbek tkanek podczas kolonoskopii u niektórych dzieci było wykonane  na podstawie zgody Komitetu Etycznego pod nazwą Project 162-95 udzielonej już w 1995 r., którą J. Walker-Smith przedłużał jeszcze na kilka następnych lat. Stanowisko GMC brzmiało:

“The panel has heard that ethical approval had been sought and granted for other trials and it has been specifically suggested that Project 172-96 was never undertaken and that in fact, the Lancet twelve children’s investigations were clinically indicated and the research parts of those clinically justified investigations were covered by Project 162-95.  In the light of all the available evidence the panel rejected this proposition.”

  • J. Walker-Smith został posądzony o: i) przeprowadzenie inwazyjnych badań na dzieciach w ramach projektu naukowego i przynależnej zgody Komisji Etycznej pod nazwą Project 172-96, którego kryteria kwalifikacji dzieci do udziału i rodzaj badań nie odpowiadały cechom dzieci i badaniom wykonanym na dzieciach opisanych w Lancet 1998. Wyjaśnienia, iż badania dzieci były częścią procesu diagnostycznego wraz z pobraniem dodatkowych dwóch próbek tkanek od niektórych dzieci za zgodą Komitetu Etycznego Project 162-95 i rodziców dzieci, a nie projektu kliniczno-naukowego posiadającego zgodę Komisji Etycznej pod nazwą Project 172-96, nie zostały uznane. Inne zarzuty dotyczyły: ii) niepełnej dokumentacji medycznej, iii) nieuzasadnionego klinicznie zalecenia poddania dziecka nr 10 immunoterapii z użyciem Transfer Factor, iv) nieodpowiedzialności i niewypełnienia obowiązków senior autora przy tworzeniu publikacji, przede wszystkim mylącego i nieodpowiedzialnego opisania procesu przyjmowania dzieci do badań/publikacji i v) nieuwzględnienie możliwego negatywnego efektu, który mogła wywołać informacja o czasowym związku szczepień MMR z zaburzeniami gastroenterologicznymi i behawioralnymi – źródło: Professor Walker-Smith Determination on Serious Professional Misconduct (SPM) and sanction. J. Walker-Smith złożył apelację do wyroku, którą rozpatrzono w 2012 r. (poniżej skrót, na stronie obejmującej rok 2012 więcej szczegółów).
  • Jednak w 2012 r. sąd (High Court Of Justice Queen’s Bench Division Administrative Court) zajmujący się apelacją prof. J. Walker-Smith uznał stanowisko Brytyjskiej GMC3Komisji Medycznej wobec prof. J. Walker-Smith za błędne we wszystkich kluczowych kwestiach. Oddalone zostały wszystkie kluczowe zarzuty i wnioski o popełnieniu poważnego naruszenia praktyki zawodowej. Obalone zostały następujące zarzuty: i) przeprowadzenie nieetycznych i niepotrzebnych inwazyjnych badań na dzieciach opisanych potem w publikacji w 1998 r, iii) nieuzasadnione podanie jednemu z dzieci leku “Tranfer Factor”, iv) nieodpowiedzialne i mylące opisanie procesu przyjmowania dzieci do badań/publikacji. W konsekwencji nakazano anulowanie usunięcia prof. Walker-Smitha z rejestru lekarzy [Uzasadnienie]. Przebieg dochodzenia Brytyjskiej Komisji Medycznej uznany został przez sędziego za stronniczy (uwzględniano jedynie zdanie ekspertów strony oskarżającej), a wszelkie inwazyjne badania wykonane na opisanych dzieciach uznano za wskazane klinicznie. Sędzia weryfikujący stanowisko GMC z 2010 r. określał pracę i wnioski tamtej komisji jako „wadliwe”, „błędne”, „nieuzasadnione”, „przewrotne/kłamliwe (ang. perverse), „dziwne”, „niezrównoważone”, „incurable”, „nie do utrzymania”. Zarzuty przeciwko J. Walker-Smith dotyczyły także drugiego oskarżonego, co daje podstawę do uznania nieważności tych samych zarzutów wobec A. Wakefielda. Wraz z informacją o cofnięciu decyzji komisji z 2010 r. General Medical Council response to the successful appeal of Professor John Walker-Smith (maj 2012) na stronie internetowej zapowiedziane zostały plany wyciągnięcia wniosków na przyszłość i kontynuacja reform w Brytyjskiej Komisji Medycznej.
  • A. Wakefield został posądzony o: i) zlecenie inwazyjnych badań na dzieciach w ramach w ramach projektu naukowego i przynależnej zgody Komisji Etycznej pod nazwą Project 172-96, którego kryteria kwalifikacji dzieci do udziału i rodzaj badań nie odpowiadały cechom dzieci i badaniom wykonanym na dzieciach opisanych w Lancet 1998. Wyjaśnienia, iż badania dzieci były częścią procesu diagnostycznego wraz z pobraniem dodatkowych dwóch próbek tkanek od niektórych dzieci za zgodą Komitetu Etycznego Project 162-95 i rodziców dzieci, a nie projektu kliniczno-naukowego posiadającego zgodę Komisji Etycznej pod nazwą Project 172-96, nie zostały uznane.
  • Inne zarzuty wobec A. Wakefielda dotyczyły: ii) braku deklaracji o wyrażeniu zgody na udział jako ekspert w pozwie zbiorowym publikacji w 1998 r., iii) braku odpowiedniej deklaracji wobec Legal Aid Board (LAB), iv) użycie powierzonych środków finansowych od LAB (£25,000) niezgodnie z przeznaczeniem, v) nierzetelnego i mylącego przedstawienie w publikacji procesu przyjmowania dzieci do badań/publikacji, vi) braku deklaracji wobec redakcji Lancet o możliwym udziale w procesie zbiorowym, vii) braku deklaracji o otrzymaniu środków finansowych i złożonym patencie na szczepionkę mającą na celu eliminację wirusa odry z przewodu pokarmowego z użyciem Transfer Factor, które miałaby też leczyć stan zapalny w jelitach, viii) nieuzasadnione klinicznie zalecenie poddania jednemu z dzieci leku “Transfer Factor”, xix) a także nieetyczne pobranie krwi do celów badawczych od dzieci [rodzice-lekarze wydali na to zgodę] podczas przyjęcia urodzinowego swoich dzieci. [Ta ostatnia kwestia została określona przez komisję jako “bezduszne lekceważenie cierpienia i bólu jakich mogły te dzieci  doświadczać”] – źródło: Dr Andrew Jeremy WAKEFIELD Determination on Serious Professional Misconduct (SPM) and sanction. A. Wakefield początkowo złożył apelację, ale się z niej wycofał. Do tej pory pozostaje wykreślony z rejestru lekarzy.

Rok 2010 kontynuacja

  • Bazując na stanowisku Brytyjskiej Komisji Medycznej redakcja Lancet podjęła decyzję o wycofaniu publikacji z 1998 r., pisząc w uzasadnieniu, że wiele elementów tej publikacji jest nieprawidłowa i niespójna z wcześniejszym wewnętrznym dochodzeniem redakcji Lancet (z 2004 r.). Za szczególnie rażące uznane zostały dwie kwestie zawarte w publikacji: niepoprawny opis procesu przyjmowania dzieci do badań/publikacji i fałszywa informacja o przeprowadzeniu badań za zgodą komitetu etycznego:

Lancet retraction 2010

“Following the judgment of the UK General Medical Council’s Fitness to Practise Panel on Jan 28, 2010, it has become clear that several elements of the 1998 paper by Wakefield et al1 are incorrect, contrary to the findings of an earlier investigation.2 In particular, the claims in the original paper that children were “consecutively referred” and that investigations were “approved” by the local ethics committee have been proven to be false. Therefore we fully retract this paper from the published record.”

Źródło: Retraction—Ileal-lymphoid-nodular hyperplasia, non-specific colitis, and pervasive developmental disorder in children, Lancet 2010 

  • A. Wakefield publikuje swój komentarz do przebiegu dochodzenia GMC, zeznań niektórych świadków, opis wydarzeń „na około” publikacji Lancet 1998 w Callous Disregardksiążce pod tytułem „Callous Disregard”, co oznacza w języku polskim „bezduszna lekcewaga”. Tytuł nawiązuje do określenia użytego przez GMC do opisania rzekomego bólu i cierpienia jakie doświadczyły kilkuletnie dzieci znajomych lekarzy, od których na prośbę A. Wakefielda pobrano krew do celów badawczych (za zgodą rodziców i dzieci). Wstęp i pierwszy rozdział dostępny jest za darmo w księgarni Amazon Callous Disregard (Kindle Edition). Najtańszą wersją książki jest ebook z księgarni Amazon.
  • Na łamach magazynu Autism Files opublikowane zostają kolejne teksty zawierające perspektywę A. Wakefielda na zarzuty i wypowiedzi niektórych świadków zaangażowanych w trwające dochodzenie GMC (teksty są też rozdziałami w/w książki):

1) W tekście pod tytułem The Devil’s in the Detail A. Wakefield odnosi się do zeznań jednego z kluczowych świadków powołanych przed Brytyjską Komisję Etyczną i wyjaśnia kwestię diagnozowania zaburzeń ze spektrum autyzmu i dziecięcych zaburzeń dezintegracyjnych (ang. CDD – childhood desintegrative disorder). Autor komentuje zeznania prof. Ruttera, który podważał diagnozy autyzmu u dzieci opisanych w Lancet 1998 (i zakwalifikował je jako inne zaburzenia behawioralne). Ponadto przedstawione zostają wcześniejsze publikacje opisujące związek między szczepionką MMR a zaburzeniami gastrologicznymi jak i związek między infekcjami wirusowymi (m.in. wirusem odry) lub szczepieniami i dziecięcym zaburzeniami dezintegracyjnymi / autyzmem – jedna jest autorstwa prof. Ruttera.

2) Tekst pod tytułem Ethics, Evidence and the Death of Medicine dotyczy wątku braku zgody komitetu etycznego na przeprowadzenie inwazyjnych badań (uznanych przez GMC za projekt badawczy, a nie proces diagnostyczny) u dzieci opisanych w Lancet 1998.

Rok 2010/2011 BMJ

W British Medical Journal ukazują się artykuły dziennikarza B. Deer i edytorial redakcji BMJ, które omówione zostaną wkrótce na oddzielnych stronach.

Seria tekstów pod tytułem „Secrets of the MMR Scare”:

  • 1. How the Case against the MMR Vaccine Was Fixed, BMJ 2011; Polskie opracowanie tego artykułu opublikowano na łamach Medycyny Praktycznej – Jak spreparowano dowody przeciwko szczepionce MMR. W tym kluczowym artykule powtórzono zarzut przedstawiony już w 2009 r. w Sunday Times, czyli że w większości z 12 dzieci opisy historii chorób zawarte w publikacji różniły się od informacji na temat historii chorób zawartych w dokumentacji szpitalnej lub dokumentacji lekarzy rodzinnych zajmujących się danym dzieckiem. Zarzut ten jest głównym powodem uznania pracy Lancet 1998 za „oszustwo”.
Reklamy
%d blogerów lubi to: